Hotels die water meten: de gast ziet zijn verbruik, het hotel ziet zijn lekken

Hoe het werkt

Elk verbruikspunt heeft een debietsensor. De data gaan versleuteld naar het hotelsysteem, dat ze verwerkt en teruggeeft aan de gast op een scherm in de kamer (slimme spiegel of tv) en aan het onderhoudsteam op een dashboard.

Dezelfde data dienen twee verschillende mensen: de gast krijgt informatie om te beslissen; het hotel krijgt een alarm wanneer een lege kamer water verbruikt, het typische kenmerk van een lekkende stortbak of druppelende kraan.

De berekening: waar de besparing vandaan komt

Met typische referentiedebieten —douche van 9 L/min en wastafelkraan van 6 L/min— verbruikt een douche van 8 minuten 9 × 8 = 72 liter en elke minuut met de kraan open 6 liter. Als de informatie op het scherm de douche één minuut korter maakt, is dat 9 liter minder per douchebeurt; in een hotel met 100 kamers bij volledige bezetting en één douche per kamer per dag is dat 9 × 100 × 365 ≈ 329 m³ per jaar.

Lekken tellen zwaarder dan gedrag. Een stortbak die niet goed sluit, kan tientallen tot honderden liters per dag verliezen zonder dat iemand het ziet; met meting per kamer wordt het binnen uren ontdekt, niet pas op de kwartaalrekening. Dit zijn rekenaannames, geen resultaten van een bepaald hotel: elke installatie wordt tijdens het technisch bezoek gedimensioneerd.

Privacy by design

De verbruiksdata van een kamer worden gekoppeld aan het verblijf, niet aan de identiteit van de gast, en worden bij vertrek afgesloten. In Europa is dat niet vrijblijvend: de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG) vereist dat persoonsgegevens worden geminimaliseerd en dat het doel ervan duidelijk wordt uitgelegd.